umut.
bu duyguyu anlatacak kelime bulamıyorum. en çaresiz anlarda kapıyı çalan, kurtarıcıdır umut. sahte olsa da.
olmayacak, olma ihtimalinin bile bulunmadığı durumlarda kendimizi ve aslında hayatı kandırabilmek için ortaya çıkan en vefalı dostudur insanın, umut.
umutlar yıkıldıkları an hiç utanmadan, usanmadan yeniden ortaya çıkarlar. bambaşka bir kişiliğe bürünmüş bir halde. gururu yoktur umudun. umursamazlık anlaşması yapmış gururla.
umut gibi olmak isterdim. ona hep özeniyorum. ben de onun gibi cesur ve umursamaz olabilsem keşke. gururu elinin tersiyle itebilecek kadar güvenebilsem kendime, o kadar güçlü olabilsem keşke...
ya siz?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder