Ağlamak;
Nefes almakla eş değer oldu hayatımda. Yüreğim paramparça, içimde, ruhumun derinlerinde bitmeyen acılar… Son bir şans… Varlığı yokluğundan beter son bir şans… Umutları sürüklüyor peşinden. Kendinden vazgeçmiş umutla ne halta yarar, yaralamaktan başka…
İsyan edişleriyle geldi bu gece… Dumanlı bir yoldu geldiği, adımları hafif çakır keyif…. Aşktı onu isyana sürükleyen acılardı belki de… Gelip oturdu yanıma. Sessiz çığlıklarımız birbirine karışırken gece güne kavuştu…
Anlatmayın bu gece bana hiçbir şey… Susturun tüm sesleri bir tek onun sesi kalsın. Huzur peşi sıra gelir sesinin büyüsüne kapılıp… Martıların kanatlarına iliştirin tüm kaçak çoğu saklı sözleri bu gece… Ağlatmayın bu gece kimseleri beni… Sessizlik içinden bir tek onun sesi yükselsin… hadi anlatın şimdi bana yalanları, isyan dolu şarkıları söyleyin. Ya da durun anlatmayın bir tek onun sesi kalsın geceye dair…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder