Var olmayan bir dünya yaratıp onun içinde doğurduğun karakterlerin hayatlarını biçimlendirmek, onlara kader yazmak. Belki de Tanrı’cılık oynamak… Bana öyle geliyor ki yazı yazabilen insanlar diğer insanlardan daha üstünler. Daha benciller, daha kıskançlar ve Tanrı’ya daha yakınlar…
Birine hayat vermek, onun acısını, onunla yaşayıp sevinciyle mutluluk duymak… Her yazarın karakterlerini yarattığı dünyada onları doğurur ve onları el bebek gül bebek büyütür. Hayata hazırlar. Bu hayatta iyiyi kötüyü seçme lüksü ise yazara aittir. Seçenekler onun tekelindedir.
Yazar olma yolunun çok çok başındayım, biliyorum. Ama iyi sonlar bana göre değil. Cezp etmiyor beni iyi sonlar. Kötü sonlar yazarak gerçeği göremeyenlere, pembe rüyalarda yaşayanlara inat gerçeği söylemek istiyorum avaz avaz… Dünya, bize acı çektirmekten ve kötüye sürüklemekten zevk alıyor. Siz yine de kendi seçimlerinizi yaptığınıza inanın ama unutmayın bu büyük bir YALAN…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder